Vereniging Kinderen van Verzetsdeelnemers

ACTUEEL

Tracé spoorlijn keert terug in kamp Westerbork

De laatste sticker die de route aangeeft van het Westerborkpad is vrijdag 27 januari geplakt op een nieuwe bijzondere markering op het terrein van kamp Westerbork. Daarmee is het Westerborkpad geopend en start voor Herinneringscentrum Kamp Westerbork een nieuw groot project: het zichtbaar maken van de spoorlijn waarmee Joodse gevangenen vanaf 1942 kamp Westerbork binnenkwamen.

De markering van dit spoortracé vanaf het voormalige station in Hooghalen zal onder meer uit manshoge bielzen bestaan. Directeur Dirk Mulder van Herinneringscentrum Kamp Westerbork licht de plannen voor de nieuwe markering vrijdag bij de presentatie van het Westerborkpad nader toe.
(Bron: persbericht Herinneringscentrum Kamp Westerbork)

Holocaust Memorial Week

Spreek, en laat horen
Op 27 januari 2012 is het Holocaust Memorial Day. Op deze dag worden wereldwijd de slachtoffers herdacht van de Holocaust en andere genociden. In de week van 23 januari t/m 4 februari 2012 worden er activiteiten georganiseerd in verschillende steden door het hele land. Dit jaar is het thema van de Holocaust Memorial Week 'Spreek, en laat horen'.

Hollandsche Schouwburg

Jaarlijks vindt op de laatste zondag van januari de Holocaust Herdenking / Auschwitz Herdenking plaats bij het Nationaal Auschwitz Monument in het Wertheimpark in Amsterdam. Met deze herdenking wordt de bevrijding van het concentratie en vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau, op 27 januari 1945, herdacht. Tijdens de plechtigheid wordt een korte toespraak gehouden en een rabbijn spreekt het Jizkor en Kaddisj uit. Tussendoor is er een muzikale bijdrage door Sinti en Roma. Hierna volgt het leggen van kransen en bloemen bij het monument.

In de Hollandsche Schouwburg wordt op 24 januari 2012 het Westerborkpad gepresenteerd, een 325 kilometer lange wandelroute langs het traject dat gedeporteerde joden moesten afleggen tussen Amsterdam en Kamp Westerbork.

Klik hier voor actuele informatie over de Holocaust Memorial Day.
(Bron: JHM nieuws januari 2012)

AL HET MAATSCHAPPELIJK WERK NU IN DOORN

Per i januari 2012 is al het maatschappelijk werk ten behoeve van de doelgroep van de Stichting 1940 – 1945 ondergebracht bij de Basis in Doorn. De zogeheten teams OGG (afdelingen voor oorlogs- en geweldsgetroffenen), die in januari 2002 in het leven waren geroepen, zijn dus opgeheven.
In het winternummer van het Contactblad van Stichting 1940 – 1945 staat een interview met Hugo van de Kamp, directeur/bestuurder van de Basis. Titel van het interview is: ‘Voortbestaan maatschappelijk werk gegarandeerd zo lang dat nodig is.’ Waar hebben we dat eerder gehoord?
Wij weten dat niet iedereen erg blij is met deze maatregel, velen vrezen dat er in Doorn niet genoeg kennis en begrip zal zijn voor hun specifieke problemen. Maar het besluit is genomen en we zullen er het beste van moeten hopen.
Met vragen kunnen mensen terecht bij een centrale Servicedesk, die tijdens kantooruren bereikbaar is. Ook kan men mailen. Hieronder de gegevens van de Basis.

De Basis, Woestduinlaan 87, 3941 XC Doorn. Postbus 100, 3940 AC Doorn. Tel.: 0343 – 474200

E-mail: servicedesk@de-basis.nl Website: www.de-basis.nl

Het Koninkrijk is digitaal

Tussen 1969 en 1994 verscheen Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog, het standaardwerk over de bezettingsperiode, geschreven door dr. Loe de Jong (1914-2005). Deze 14-delige serie, met reacties en register, is sinds zondag 11 december digitaal te raadplegen en te downloaden op de NIOD website.

Het NIOD heeft ervoor gekozen de meest uitgebreide editie te digitaliseren, ook wel de wetenschappelijke editie genoemd. Deze verscheen in een oplage van slechts een paar duizend exemplaren, en is hierdoor moeilijk verkrijgbaar. De volledige editie is per band te downloaden in PDF-formaat, zowel in kleur als zwart-wit. Binnen deze PDFs is het mogelijk op woordniveau te zoeken.

Vanwege grote drukte op de site zijn inmiddels diverse maatregelen getroffen om de site bereikbaar en operabel te houden. Zo zijn de Koninkrijk-bestanden op twee servers geplaatst, waardoor de “druk” verspreid wordt. Ook worden diverse downloadtips gegeven op de website.
(Bron: NIOD nieuws december 2011)

ROEP OM MONUMENTENSTATUS VOOR OUDE BUNKER

de commandobunker bij landgoed Clingendael, Foto: Egbert Sepp

De Haagse wijkvereniging Benoordenhout wil dat de gemeente Wassenaar de commandobunker bij landgoed Clingendael laat registreren als monument. Men vreest dat het onderhoud anders verwaarloosd gaat worden. Door het hoge zadeldak met pannen lijkt de bunker, met zijn 4 meter dikke muren en 3 schoorstenen,van buiten af gezien op een boerderij. Omdat deze in WO 2 een belangrijke rol heeft gespeeld wil men dat hij nu een Rijksmonument wordt. De bunker werd in 1942 in opdracht van Rijkscommissaris Seyss-Inquart gebouwd.
(Bron: Den Haag Centraal, 231211)

RESTAURATIE BARAK 1B IN KAMP VUGHT

In december 2011 gaat de eerste spade in de grond voor de restauratie van barak 1B aan de Lunettenlaan in Vught. Naar verwachting kan de gerestaureerde, laatste stenen barak van het voormalige concentratiekamp Vught in voorjaar 2013 officieel geopend worden.
Het bestuur van de stichting Barak 1B, bestaande uit vertegenwoordigers van het Vughts Museum, Museum Maluku en Nationaal Monument Kamp Vught, heeft intussen de procedure voor ontbinding van de stichting in gang gezet. Het herinneringscentrum van voormalig Kamp Vught neemt nu de taken van de stichting over en gaat het gebouw na de restauratie exploiteren. Daarbij blijven de drie musea inhoudelijk betrokken.
Rijksmonument
Met 500 vierkante meter erbij kan Nationaal Monument Kamp Vught haar aanbod uitbreiden met workshops voor scholen en een vaste expositie over de bijzondere geschiedenis van de barak sinds 1943. De barak is sinds 2001 een rijksmonument en stond leeg tot de stichting in 2010 het recht van opstal verkreeg. De barak kende meerdere gebruikers: als postkamer en kampwinkel in het concentratiekamp (1943-’44), als kerk voor geëvacueerde Duitsers (1944) en - opnieuw - postkamer voor geïnterneerde, al of niet vermeende collaborateurs (1944-’49) en als dienstenbarak (vanaf 1951) en kerk (1969) voor Molukse ex-KNIL-militairen en hun gezinnen. Met de barak als verlengstuk van Nationaal Monument Kamp Vught krijgen bezoekers voor het eerst alle geschiedenissen gezamenlijk in beeld. De persoonlijke verhalen zijn hierbij het uitgangspunt. Zie www.barak1b.nl voor meer informatie. Zie ook: www.nmkampvught.nl
(Bron: persbericht Nationaal Monument Kamp Vught).
Foto: Jan van de Ven

MARGRIETJE OP ERELIJST ZETTEN

Op de erelijst in de Tweede Kamer kunt u een digitaal Margrietje achterlaten voor iemand op de lijst die u na aan het hart ligt. Gaat u naar: www.erelijst.nl

Uit de kelders van het NIOD

Het NIOD Instituut voor oorlogs-, Holocaust- en genocidestudies heeft onlangs zijn kelders eens goed opgeruimd.

Dat leverde een bijzondere partij boeken op, die wij u met forse kortingen mogen aanbieden. Meestal in perfecte staat, heel af en toe met een bescheiden veegje of deukje.

Grijp dus uw kans.
Zie: www.uitdekeldersvanhetniod.nl
(Bron: boekhandel internet)

Rubriek Held van de Maand NIOD

‘Waar zijn de Nederlandse verzetshelden?’ Dat vroeg NIOD-directeur Marjan Schwegman zich in de Van der Lubbelezing van 2008 af. Geïnspireerd door deze toespraak is het NIOD een rubriek op de website begonnen: Held van de maand (redactie Jaap Cohen en Hinke Piersma). In deze rubriek presenteert elke maand een medewerker van het NIOD een held uit de Tweede Wereldoorlog. Wie waren die helden nu eigenlijk? En wat maakt iemand tot een held? Deze rubriek wil aanzetten tot discussie hierover. Zie: www.niod.nl
Held van de maand oktober: Nelia Epker (1901-1977). Leest u op de website van het NIOD het bijzondere levensverhaal van deze aparte Haagse vroedvrouw, die Ravensbrück wist te overleven.
Eerdere en latere helden zijn:

Mei: Jaap le Poole en Corry le Poole-Bauer
Juni : Arie de Froe
Juli : Joost van Hamel
Aug.: Dirk Boonstra
Sep.: Aleksei Glagolev
Okt.: Nelia Epker
Nov. Hollandse jongens in oorlogstijd
Dec. Mirjam Pinkhof-Waterman
Jan. Reina Prinsen Geerligs

(Foto: Nelia Epker in 1945)
(Bron: bericht NIOD)

30 fietsen geschonken aan Westerbork

Het Herinneringscentrum Kamp Westerbork wil de dienstverlening aan de bezoekers verder uitbreiden. Een van de knelpunten vormt de afstand naar het kampterrein, die alleen te voet, per fiets of met de bus kan worden overbrugd. Omdat velen niet in de gelegenheid zijn hun eigen fiets mee te nemen, biedt het museum vanaf maandag 19 september 2011 een speciaal fietsarrangement aan. Bezoekers kunnen voor één dag een fiets huren. Ze krijgen daarbij een entreekaart voor het museum, een plattegrond van het kampterrein, een fietskaart van de omgeving en een lunchpakket, zodat ze ook de boswachterij Hooghalen kunnen verkennen. Om dit alles te verwezenlijken zijn er door sponsors dertig fietsen geschonken aan het Herinneringscentrum. Het arrangement is te boeken via de website www.kampwesterbork.nl.
(Bron: persbericht Herinneringscentrum Kamp Westerbork)

NIOD LANCEERT SITE OORLOGSBRONNEN

Een speciale zoekmachine maakt het voortaan gemakkelijker om alle Nederlandse bronnen over de Tweede Wereldoorlog te raadplegen. Het Netwerk Oorlogsbronnen, een samenwerkingsverband van onder meer het NIOD, de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Comité 4 en 5 mei, heeft op 11 november 2011 de website www.oorlogsbronnen.nl gelanceerd, waar alle archieven en musea op dit gebied hun collecties hebben gedocumenteerd.
Het gaat om meer dan een miljoen foto’s, krantenartikelen, films, brochures, affiches en andere documenten over de Tweede Wereldoorlog.
(Bron: Dagblad van het Noorden,11-11-‘11)

NIET WEGGOOIEN!

Ook uw foto's uit de oorlogsjaren kunnen als digitaal bestand opgenomen worden in Beeldbank WO2.

Alle afbeeldingen van de Tweede Wereldoorlog van de Nederlandse oorlogs- en verzetsmusea, herinneringscentra en het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) zijn bijeen gebracht in deze databank. Iedereen kan beelden inzien en bestellen.
Maar ongetwijfeld ligt er nog kostbaar, inmiddels historisch materiaal onder het publiek. Zeer zeker bij de (ouders van) onze leden. U wordt opgeroepen deze foto’s ter beschikking te stellen om deel uit te gaan maken van deze collectie. Dat wil zeggen dat u ze niet hoeft af te staan, maar dat ze gekopieerd zullen worden.
Beeldbank WO2 wordt namens de deelnemende instellingen beheerd door het NIOD en is mede mogelijk gemaakt door het Programma Erfgoed van de Oorlog van het Ministerie van VWS.
Zie: www.beeldbankwo2.nl

En dan willen wij u meteen nog even herinneren aan het project van de KvV om onze (dus uw) documenten van welke soort dan ook te laten opslaan als deelcollectie bij het NIOD. Een boodschap uit de gevangenis op een verfrommeld papiertje? Het kan gerestaureerd worden! In deze collectie gaat elk jaar ook een jaar van ons archief naar het NIOD, zelf houden wij steeds 5 jaar archief bij ons. Ons lid Lilian (vanwege privacyredenen hier geen achternaam) is al jaren met dit project bezig. Neemt u gerust contact met haar op. Bij het secretariaat kunt u haar e-mailadres opvragen.

Nieuwe leden: wij hopen dat ook u zich hierdoor aangesproken voelt!

PERSOONLIJKE EIGENDOMMEN GEVANGENEN CONCENTRATIEKAMPEN

De International Tracing Service (ITS) in Bad Arolsen heeft een online lijst gepubliceerd van persoonlijke eigendommen van gevangenen van de concentratiekampen, die nog steeds in de archieven liggen.
De nieuwsbrief van deze stichting houdt u op de hoogte van actuele gebeurtenissen en diensten van de ITS in Bad Arolsen. Wilt u hierover meer weten kijk dan op: www.its-arolsen.org. In onze rubriek Links staat een link naar deze organisatie.
(Bron: Nieuwsbrief ITS)

STRUIKELSTENEN OM NIET TE VERGETEN

Velen van ons hebben over de ‘Struikelstenen’ gehoord, oorspronkelijk ‘Stolpersteine’. Een Duits woord ja, want de Duitse kunstenaar Gunter Demnig (1947) is halverwege de jaren negentig begonnen met het plaatsen van Stolpersteine in het trottoir vóór een huis, dat de laatste vrijwillige woonplek was van één of meerdere slachtoffers van het nazibewind.

Het woord ‘struikelsteen’ duidt hier op de bedoeling, dat je erover ‘struikelt’ met je hoofd en je hart, niet met je voeten. En om de tekst te lezen moet je buigen, ook dat is symbolisch.

Eén steen voor elk mens. Eén steen voor elke dode.

De stenen zijn 10 bij 10 bij 10 cm groot en hebben aan de bovenkant een messing plaatje met erop in ieder geval naam, geboortedatum, dag van deportatie en overlijdensdatum.

Elke tekst begint met de woorden: HIER WOONDE.

De struikelstenen geven de slachtoffers van het nazibewind, ondermeer joden, homoseksuelen, geestelijk gehandicapten, Roma en Sinti, communisten, Jehova’s getuigen en politieke gevangenen waaronder verzetsstrijders weer een naam.

‘Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is,’ meent Demnig.

In hun bescheidenheid zijn de struikelstenen uitgegroeid tot een enorm Europees kunstwerk. Er zijn er al meer dan 25 duizend in ruim 600 plaatsen. Sinds 2007 zijn er ook in Nederland te vinden, de eerste 20 gedenksteentjes werden op 29 november 2007 op diverse locaties in de gemeente Borne geplaatst.

Op initiatief van ons lid Joukje van Halteren – Noorman werden op zondag 11 april 2010 in Groningen vijf Struikelstenen door Gunter Demnig in de stoep voor het huis aan de Anna Paulownastraat 26 gemetseld, ter nagedachtenis aan de toenmalige bewoner Jannes Noorman en vier andere verzetsstrijders, die op 10 november 1944 tegelijk met hem in dat pand gearresteerd werden. Hun namen waren Jan Josephus Hoeder, Harmen Koopmans, Ares Gerrit Dijkstra en Hendrik Jan Droppers. Zij kwamen alle vijf om in kamp Neuengamme.
In november 2010, op de najaarsbijeenkomst van de KvV, was mevrouw van Halteren aanwezig en las voor de aanwezige leden een brief voor, waarin zij vertelde over de struikelstenen. En in het bijzonder over het tot stand komen van de plaatsing hiervan vóór het huis waarin haar vader woonde en waar hij gearresteerd werd met de andere verzetsmannen, die daar helaas aanwezig waren.
Moeder Noorman was met haar drie kinderen, waarvan Joukje het middelste was, elders ondergedoken, waardoor het huis een ware verzetshaard was geworden.
Zij vertelt: ‘Tijdens de oorlogsjaren woonde ik met mijn ouders en twee broertjes in het huis aan de Anna Paulownastraat 26 in Groningen. Mijn vader, Jannes Noorman, werkte voor de Nederlandse Inlichtingendienst en was lid van een knokploeg. Begin september 1944 dook mijn moeder met haar drie kinderen onder. Ons huis werd een plaats voor verzet en onderduik. Jan Hoeder, een uit kamp Amersfoort ontsnapte marechaussee dook er onder. Harm Koopmans, een geparachuteerde spion uit Engeland, kwam op 9 november in het huis terecht omdat zijn zendapparatuur bij de landing beschadigd was. Mijn vader was radiospecialist en zou proberen de zender te repareren. Diezelfde avond was er een bijeenkomst van de verzetsgroep Henk Mol. Na afloop bleven Ferdinand en Arie Dijkstra slapen. In de vroege ochtend werden de vijf mannen door de S.D. (Sicherheits Dienst, M.K.) overvallen. Ferdinand wist via het platte dak te ontkomen. De overige vier mannen werden gearresteerd. De dag erna kwam Jan Droppers, wachtmeester bij de marechaussee, met gegevens voor het verzet aan de deur waar hij meteen werd gearresteerd.’

‘Voor hen wilde ik vijf Stolpersteine laten leggen.’

En verder: ‘Hoe heb ik dit gerealiseerd. Vorig jaar december (2009) vond ik op internet het e-mailadres van Gunter Demnig. Ik stuurde hem mijn verzoek en kreeg al heel gauw antwoord. Er waren afspraken in Sneek en Haren. Er was ruimte om op 11 april 2010 naar Groningen te komen.’
Op het plaatje van mijn vader staat:
Hier woonde Jannes Noorman Geb. 1905 verzetsstrijder verraden gearresteerd 10.11.1944 gevangenis Groningen opgehangen 21.2.1945 Neuengamme
Het zou kunnen dat meerdere leden van onze vereniging hierdoor ook de behoefte krijgen om hetzelfde voor hun in de oorlog omgekomen ouder(s) of anderen te verwezenlijken. Dat was de reden achter het schrijven en voorlezen van deze brief.

Hoe kan men zoiets realiseren? Contact met de gemeente is uiteraard een noodzaak. Toestemming ook van de huidige bewoners van een locatie. Bestaat die locatie niet meer dan is er in overleg met de gemeente altijd een andere geschikte plek te vinden, groot zijn de stenen immers niet.
Joukje van Halteren – Noorman is van harte bereid om u bij deze onderneming te adviseren. Haar adres is Faunalaan 113, 3972 PP Driebergen. E-mailadres: tonjoukje@xs4all.nl

En hierbij het e-mailadres van Gunter Demnig, wiens levenswerk dit project inmiddels is: Gunter.demnig@stolpersteine.eu

De heer Demnig blijft betrokken bij alle inmiddels tienduizenden geplaatste Stolpersteine en metselt ze zo mogelijk nog steeds zelf, al heeft hij inmiddels enige hulp gekregen.

Joukje: ‘Het geeft me een grote voldoening dat de namen van de verzetsstrijders daar in Groningen liggen. Ook als wij er niet meer zijn, wordt het verhaal over hun strijd en ondergang daar vastgehouden en doorverteld. Wie langs deze stenen loopt zal zich moeten buigen om de tekst te kunnen lezen. Een buiging als een eerbetoon aan hun moed om zich te verzetten tegen een mensonterend systeem. Opdat we niet vergeten.’

Joukje van Halteren – Noorman, redactie Minka Kaszó.
Struikelstenen

Foto: Martin Nuver
Struikelstenen

Foto Gunter Demnig: Rick Akkerman

BOEK ANTOON HOUT

Ter nagedachtenis en geheel in de stijl van Antoon Hout hebben zijn nabestaanden besloten de opbrengst van een groot aantal exemplaren van zijn boek ‘Kind van de oorlog’, dat eerder verscheen onder de titel ‘Van mooi zijn en de dingen van de oorlog’ aan de KvV te schenken. Deze boeken zijn momenteel in hun bezit. Leest u verdere details over het boek en hoe het te bestellen in de rubriek Publicaties op deze website.

(November 2010)

KINDERMUSEUM VERZETSMUSEUM MOGELIJK IN 2013 OPEN

In de Nieuwsbrief van het Verzetsmuseum Amsterdam lazen wij, dat de opening van het Kindermuseum gepland staat voor het voorjaar van 2013. Dan zijn de bezwaarprocedures van de omwonenden naar men hoopt positief afgerond.
De Gemeente Amsterdam heeft op 28 september 2010 besloten de mogelijkheid tot uitbreiding, mèt verdieping in een aangepaste vorm op te nemen in het bestemmingsplan.

HALLO LEDEN, DIE AL LANGER LID ZIJN.
OPROEP:

En dan hopen wij, dat u nu eens wèl reageert!
Waarom en waarop?

Zoals mensen, die al langer lid van de KvV zijn, zouden kunnen weten, zijn wij al een paar jaar bezig met een project om ‘onze’ papieren, documenten, foto’s enz. voor het nageslacht te bewaren. Nieuwe leden: let op, want ook u kunt hieraan een waardevolle bijdrage leveren. Gooi niets weg, het is belangrijk historisch materiaal.

Maar wat vermoedelijk alleen leden van het begin kunnen, is het aanvullen van een volledig bedoelde collectie van onze Nieuwsbrieven. Voor de collectie die recentelijk naar de Koninklijke Bibliotheek is gegaan, missen wij nog twee nummers.
Namelijk van jaargang 4 (1992) de nrs. 2 en 3.
Wij deden al eerder een oproep via de Nieuwsbrief, en nu rest nog slechts het vinden van deze twee ontbrekende exemplaren.
Er zullen vier collecties van ons blad bewaard blijven voor de toekomst.

Als u hierover van gedachten wilt wisselen, of informatie wilt leveren, mailt u dan naar ons secretariaat via info@verzetskinderen.nl

ERELIJST VAN GEVALLENEN OP INTERNET

De Erelijst van Gevallenen in de Tweede Wereldoorlog wordt gedigitaliseerd. Iedereen kan de lijst met duizenden namen vanaf 4 mei 2010 op internet raadplegen.

Het enorme boek met oorlogsslachtoffers ligt normaal in de oude entreehal van de Tweede Kamer in Den Haag. Dagelijks wordt een bladzijde omgeslagen. Om de digitalisering mogelijk te maken is het boek deze week weggehaald.

Op de Erelijst van Gevallenen staan namen van bijna 18.000 militairen en verzetsstrijders. De digitale versie bestaat uit een gedenkwand, waar men doorheen kan bladeren. Vanaf 4 mei 2010 zal de website www.erelijst.nl on line zijn.
(Bron: www.westonline.nl)

FORT DE BILT:

Herinneringscentrum voor de toekomst.

Fort De Bilt is een bijzondere plek met een beladen geschiedenis. Op deze mooie plek werden in de Tweede Wereldoorlog 140 mannen doodgeschoten, voornamelijk verzetsstrijders. In 1995 zijn hun namen in natuurstenen plaquettes gegraveerd. Dit monument herinnert ons aan deze dramatische geschiedenis.
De eerste Dodenherdenking in Utrecht vond plaats op Fort De Bilt op 4 mei 1946.
Speciaal voor scholieren van 10 tot 14 jaar is in een voormalige kazerne en op het buitenterrein een interactieve tentoonstelling ingericht. Daarbij staat niet alleen het verleden centraal. De geschiedenis van het verzet in WO 2 wordt in verband gebracht met de leefwereld van de leerlingen van nu. Jaarlijks bezoeken duizenden kinderen en jongeren het fort.

Fort De Bilt is op afspraak open voor groepen. Ook als er schoolklassen op bezoek zijn, zijn individuele bezoekers welkom. Het fortterrein is vrij toegankelijk van maandag tot en met vrijdag tijdens kantooruren. Vooraf even bellen voorkomt teleurstellingen. Ook zijn er Open Dagen, wanneer die in aantocht zijn kunt u dat in de agenda op de website lezen.
Locatie: Fort De Bilt, Herinneringscentrum voor de Toekomst,
Biltsestraatweg 160, 3573 PS Utrecht. Tel.: 030 – 2723500, e-mail: vrede@xs4all.nl
Internet : www.vredeseducatie.nl
Foto : de Biltsestraatweg, de snelweg van De Bilt naar Utrecht, loopt sinds 1930 dwars door het terrein heen, waaromheen water. De foto komt van www.vredeseducatie.nl.
(Bron : Aanspraak, september 2009)

OPROEP: MELDT UW HERDENKINGEN !

Leest u alstublieft de oproep in de rubriek ‘Herdenkingen’, waarin u verzocht wordt zo u wilt uw eigen, mogelijk minder bekende, herdenkingsplaats en gegevens rond een herdenking daar door te geven. Wij willen daar graag aandacht aan besteden.

Zat(en) uw (groot)ouder(s) in het Oranjehotel? Oproep: richt een monumentje voor hen op.

Heel veel tussen haakjes, bij de bovenstaande kop van dit artikel.
En dan heb ik ooms en tantes nog niet eens vermeld. Ook die zaten vaak in het Verzet. Maar waar het om gaat? Hen eren, en de herinnering aan hen levend te houden.

Weer eens kijkend op de website van de Stichting Oranjehotel (www.oranjehotel.org) zocht ik naar de naam van een familielid en kon die nergens vinden. Ook niet in de lange reeks namen op alfabet bij het item ‘Namen van gevangenen’.
Wat ik ook vond op die pagina, iets verder naar beneden onder ‘Namenlijst Stichting Oranjehotel’ was een rijtje namen, met enkele details over de personen, soms met een foto. Hierbij zag ik de naam van de vader van een lid van onze vereniging.
Na contact met de secretaris van de Stichting Oranjehotel, Henk van der Meulen, is mij meer duidelijk geworden. De webmaster, Jilt Sietsma, mailde mij op diens verzoek ongeveer het volgende: “De lijst met gevangenen op de website is een bescheiden poging om zoveel mogelijk gevangenen een kleine plaats te geven. Er hebben ongeveer 25.000 mensen gevangen gezeten in het Oranjehotel, waarvan er niet meer dan zo’n 5000 genoemd worden in het ‘Gedenkboek van Weber’ en minder dan 750 in de Doodenboeken.” (Met Weber wordt dan E.P. Weber bedoeld, commandant van het Oranjehotel vanaf mei 1945. M.K.)
“Wat op de website wordt gedaan is aanvullende informatie publiceren over mensen die in het Gedenkboek of de Doodenboeken genoemd worden èn de namen van gevangenen publiceren die in geen van beide genoemd worden, als we informatie over hen krijgen, vaak van familie.
Het aantal is niet meer dan enkele tientallen, terwijl we dus 20.000 namen missen. Maar op deze manier ontstaat toch een piepklein monumentje, dat de herinnering aan die mensen in leven probeert te houden.”

Een monumentje en missende namen … ik weet zeker dat er een flink aantal (groot)ouders en andere familieleden van leden van de KvV in het Oranjehotel hebben gezeten. Gezien ons boek “Eénmaal kindje, zul jij trots zijn”, waar ik diepgaand aan heb meegewerkt, ken ik er een aantal, ook al blijkt dit niet altijd uit de beknopte, uiteindelijke versie van het verhaal. En inmiddels ken ik heel wat leden, en heb ik heel wat meer gehoord over hun familieoorlogsverleden.De laatste jaren verschenen en verschijnen er steeds meer boeken van en over leden, ik vraag mij af hoe vaak ik het Oranjehotel erin kon vinden. En het is zeker dat lang niet al die namen bekend zijn.

Richt zo u wilt en kunt een monumentje op voor uw moedige familielid, waar u zo trots op kunt zijn. Doe het zelf, dat verdienen ze.
Hoe? Mail via de e-maillink onder Namenlijst Stichting Oranjehotel de naam, liefst met geboortedatum, overlijdensdatum en woonplaats. Schrijf een kort stukje waarin u zo mogelijk iets vertelt over b.v. de reden van de arrestatie, de vorm van Verzet, het beroep en of de persoon in kwestie is losgelaten, of op transport is gesteld naar een kamp (welk?).
Ook belangrijk is het vermelden van de datum dat de gevangene is vastgezet en die wanneer deze is vrijgelaten, eventueel zo ongeveer.
En als het kan voegt u dan een foto toe (uit die tijd?) Dat is wat ik ga doen.

Hiermee haalt u iemand uit de anonimiteit en is er weer een naam toegevoegd aan de incomplete lijst. En zo wordt het piepkleine monumentje steeds groter.

Het is overigens niet de bedoeling dat u via de genoemde website of de Stichting Oranjehotel zelf inlichtingen gaat opvragen over oud-gevangenen. De Stichting heeft geen eigen bron van informatie hierover. Voor die informatie kunt u contact opnemen met het NIOD via info@niod.nl .

Tekst: Minka Kaszó, bestuurslid KvV.

Actueel (archief)

Oudere berichten van de Actueel pagina kan je lezen via deze link.